DE HOUTEN OEFENGRANAAT VAN TERMUNTEN.

In de laatste dagen van de oorlog kwam een Duitse officier samen met een soldaat twee paarden vorderen bij oom Hein in Termunten . Bauer, wij moeten je 2 paarden hebben en jij moet ook mee komen. We gingen naar de buurman toe ,die een ladewagen op luchtbanden had. Op het kerkplein stonden de mannen al klaar die de Duitsers bij hun razzia uit de huizen hadden gehaald. Daarbij waren ook vier onderduikers. Oom Hein moest de paarden mennen. De 35 manen moesten allemaal op de wagen plaats nemen en het spul vertrok onderlangs de dijk naar Fiemel. Onderweg werden ze tweemaal beschoten door een Engelse jager. Bang kropen de mannen weg in het riet van de brede sloot naast de laan. Daarna moest het weer verder naar Fiemel. Daar aangekomen moesten ze met elkaar gaan oefenen met een oefengranaat van anderhalve meter lengte. Er moesten twee binnenschepen met granaten uit Greetsiel voor de kanonnen van Fiemel worden leeg gehaald. De beide schepen lagen buitendijks op de Eems. De granaten waren bestemd voor de munitiebunkers.

Een uur lang hebben de mannen geoefend met deze houten granaat. Ze moesten vaardig worden in het doorgeven van de granaten bij de dijk op en weer naar beneden. En vooral niet laten vallen! De Duitsers waren als de dood dat er een granaat zou exploderen.

Daarna moesten twee man moesten de echte granaten stuk voor stuk uit het ruim van het schip halen en dan pakten twee man op het dek zo’n granaat aan en gaven deze door aan de mannen op de wal. Dan bij de dijk omhoog en weer naar beneden. Een lange rij van mannen. Totdat ze onderaan de dijk bij elkaar werden gelegd.

Het was heel zwaar werk en als gauw begonnen de mannen te zweten. Na enige tijd had de schipper van de boot een kan met thee gemaakt en wilde aan de Nederlandse dwangarbeider elk een spoelkom thee geven. De Duitsers, die wacht hield op het schip, wilde dat niet hebben.

Hierop werd de Rotterdamse onderduiker Smit, een boom van een vent, erg boos en liep naar de Duitse soldaat. Hij draaide het geweer dat op de rug van de soldaat, diverse malen om. Het kwam knel te zitten op zijn rug met de loop naar beneden. Smit waarschuwde de soldaat om van zijn geweer af te blijven en zei tegen de andere bewakers; “Als jullie wat doen, laten wij de granaten van de dijk afrollen tegen de boot aan.” Toen mochten de mannen om de beurt gaan thee drinken.

Terwijl de manen op de boot thee dronken, kwam plotseling de Ortscommandant van Delfzijl in zijn auto met chauffeur bij de stelling Fiemel. Het prikkeldraad en ijzeren kruizen werden van de weg gehaald. De Ortskommandant bulderde tegen de soldaten wat “Was machen die Burger in die Batterie! De Canadezen zitten als in de polder ! ´

Oom Hein heeft later met de Canadezen gesproken en deze verklaarden dat zij inderdaad burgers hadden gezien in de batterij. De Ortskommandant gaf hierop het bevel dat de burgers onmiddellijk naar huis moesten gaan. Ondertussen waren de twee paarden uitgespannen en liepen te grazen bij de grote bunkers in het veld. Deze werden aangespannen en af ging het naar Termunten. In galop . Zo snel mogelijk.

Er werd later over gepraat waar die oefengranaat was gebleven. Oom Hein is midden in het dorp komen te wonen in de Houwerdastraat naast de stelmaker Reinders. Zijn zoon wilde in de jaren zeventig een nieuw huis laten bouwen in Termunten en toen moest de zolder opgeruimd worden. En wat bleek; achter een stapel planken bleek de oefengranaat te liggen naast ander oorlogstuig. Toen de zoon de oefengranaat vond moest hij gelijk denken aan echt verhaal van oom Hein. In het donker heeft hij dat ding vervolgens bij oom Hein gebracht.
Zo is de granaat nog steeds intact en verkeert in goede handen.